Skip to main content

කේතුමතී නුවර


කේතුමතී නුවර,

මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන්, එතුමන්ගේ නම ඇසූ සැනින් මා සිත තුල ඇති වන හැඟීම වචනයට නැගීම අපහසුය. මා හට එතුමන්ගේ බොහෝ නිර්මාන වල වෙනත් නිර්මාණ කරුවන්ගේ නොදකින විශේශත්වයක් ඇත. එතුමන්ගේ ඇතැම් නිර්මාන වල අනෙක් නිර්මානකරුවන් නොදකින, කථිකා නොකරන ගැඹුරු සමාජ සංසිද්ධි උළුප්පා මතු කරන්නට පන්හිඳ හැසිරවී ඇති බව මගේ හැඟීමයි. (විටෙක එය පන්හිදකට වඩා අසිපතක් යැයි කීම වඩා යෝග්‍යය).
එලෙසින්ම මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න යන නම සමඟ නිතැනින්ම සිහි වන තවත් නාමයකි. ඒ විශාරද නන්දා මාලිනියන්ය. සුනිල් ආරියරත්නයන් අතින් ලියවුනු බොහෝ නිරමාණ ප්‍රමාණයකට ජීවය සපයන්නට නන්දා මාලිනී මහත්මිය සමත්ව ඇත. ඇත්තෙන්ම සුනිල් ආරියරත්න, නන්දා මාලිනී යන සුසංයෝගය හෙල සුභාවිත ගීය තුල නොමැකෙන සලකුනකි.
ඉතින් ටික දිනක විරාමයකින් පසුව අරුත වෙත මා අද මේ තෝරාගත් ගීතයේද පද රචනය හා ගායන මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න හා නන්දා මාලිනී සුසංයෝගය විසිනි. මියුරු සංගීතය සරත් දසනායකයන්ගෙනි. අන් නිර්මාන වලින් විශේෂයක් ගන්නා විනාඩි 7කට ආසන්න කාලයක් ගැයෙන මේ ගීතයේ මුලික හරය ගමන් කරන්නේ දේශපාලන කථිකාවක් ඔස්සේය. ඇතැම් තැන් වල ගීතයේ වචන හැසිරවීම වර්ථමාන දේශපාලන තත්වය සමඟ ගැටෙන්නේ ඉතාම තියුනු ලෙසිනි. ඉතින් ගීතයේ ඇති මේ හුරුවත් සමඟ පද පෙලෙන් පෙලට අරුත් ගන්වනවාට වඩා යම් කරුණු කිහිපයක් පිලිබඳ පැහැදිලි කිරීම ප්‍රමානවත් යැයි මට හැඟෙයි.
ප්‍රධාන වශයෙන් ගීතය තුල ගොඩනඟන වර්ණනාවකි. ඒ කේතුමතී නම් පුරවරයක් ගැනයි. බුදු දර්මය තුල මේ ගැන පැහැදිලි කිරීමක් ඇත. කේතුමතිය යනු අනාගත මෛත්‍රි බෝධිසත්වයන් පහල වන දේශයයි. එය ගෞතම බුදුරදුන් පහල වූ ජම්බුද්වීප භූමියම වෙයි. කෙසේ වෙතත් කේතුමතිය ගැන අතිමහත් වූ වර්නණාවන් රාශියක් බෞද සාහිත්‍ය තුලද සොයාගැනීමට හැක. එකල් වන විට කේතුමතිය නම් පුරවරය අතිශය පින්වන්තයන් පහල වන සමයකි. එමෙන්ම ඔවුන් අතිශය ධාර්මික අයවලුන් වෙයි. ප්‍රඥාවන්තයන් වෙයි. එම වැසියන් කෙතරම් පිංවන්තද කිව හොත් ඔවුගේ පරම ආයුශ අවුරුදු අසූ හාර දහසක් බව කියවෙයි. සිතූ පැතූ සම්පත් ලැබීමට තරම් ඔවුන් වාසනාවන්ත වෙයි. එලෙසම එහි ඉතාමත් ධාර්මිකව රාජ්‍ය පාලනය කරන ප්‍රඥා සම්පන්න පාලකයන්ය. සියළු මිනිසුන් අධික සැප සම්පත් යස ඉසුරු භුක්ති විඳින සෞභාග්‍යමත් සමයකි. වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම එය මිහිපිට දෙවු ලොවක්ම වෙයි.
ඉතින් බෞද ඉගැන්වීම් තුල එන මේ, අනාගත මෙත් බුදුන් පහල වන කේතුමතී දේශය ආදේශ කරගනිමින් මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන් වර්තමාන කටුක දේශපාලනය පිලිබඳ කරන්නා වූ අතිශය ඍජු සරදමකි. එතුමන් මෙහි අමුනන සෑම වචනයකම සත්‍ය අරුත ව්‍යංගයකි. නැතහොත් විරුද්ධාර්ථයකි. එය වත්මන හා සැසඳීමේදී ඇතැම් තැන් වල ගැබ් වන්නේ උපහාසයකි. පහර එල්ල කල යුතු තැන කොතැනද යන්න පිලිබඳව එතුමන්ගේ වූ අවබෝදය අතිශය ප්‍රශන්ශා සහගතය. අපව හැමදාම රවටන, අපද රැවටෙන දේශපාලනය නම් මඩගොහොර පිලිබඳව එතුමන් එක් කරන මේ අදහස් සමුදාය වර්තමානය හා සමඟ සැසඳෙන්නේ හරි අපූරු ලෙසිනි.
දන්සැල් දොරෙහි නැත යදියෝ
සල්පිල්වලය පුරවැසියෝ
පන්සිල් රකිති මැරවරයෝ
මේ කේතුමතී නුවරයි
මේ කේතුමතී නුවරයි
නොමැත ඇසක කඳුලක්
නොවැටුනොත් රොඩු කැබැල්ලක්
දකිනු නොහැක ලේ බිඳුවක්
නොමළොත් මකුණෙක් මදුරුවෙක්
මල බැඳුනු ගිනිදණ්ඩේ
දැල් බදිත් මකුළු සේනා
වෙඩි හඩ අසනු රිසි දනො‍්
පුපුරුවති අහෝ රතිඤ්ඤා
මැරුනත් මේ පුරේ - මේ මනරම් සමේ
උපදින්න මතු වාසනා
දස රද දම් නිමිති පැවති
නර පති ඇමති වඩන රුති
සත වෙත පතන මෙත සදති
මේ කේතුමතී නුවරයි
මේ කේතුමතී නුවරයි
රැකෙයි අකුරට නීතිය
දෙයක් වේ නම් යම්
සුදුස්සාටම අයිති වී ඇත
නැත අක්රමිකතා
වැඩෙයි සුහදතා
සුන්දරතා
සුවතා
අහෝ සැපයි සැපයි - මෙපුර විසුමනම්
මැරුනත් මේ පුරේ - මේ මනරම් සමේ
උපදින්න මතු වාසනා
කියමින් නිබඳ ගී මියුරු
දකිමින් අවට රූ සොඳුරු
සතුටින් රඟති මේ නුවරු
මේ කේතුමතී නුවරයි
මේ කේතුමතී නුවරයි
නැත මුදලේ වටිනාකම්
බුහුමන් කරත් ශිල්ප ශාස්ත්රයටම
නැත පවුල්වාද, පිල් බේද, කුල වාද, දෑ වාද
නැත බදු බර, පවුල් බර, ජීවන බර
මැරුනත් මේ පුරේ - මේ මනරම් සමේ
උපදින්න මතු වාසනා
මේ කේතුමතී නුවරයි
මේ කේතුමතී නුවරයි

Popular posts from this blog

පැන මඩ කඩිති වැවු තාවුලු වැහි කාලේ.

මේ ලිපිය ලියන අද දිනය ඔක්තෝඹර් 06 ලෝක ගුරු දිනයයි. ඉතින් මා හට හදවතට ආමාන්ත්‍රනය කලා වූ ගුරුවරුන් වෙනුවෙන්ම රචනා වූ ගීයක් පිලිබඳව ඔවුනට උපහාරයක්ම ලෙසින් මෙසේ සටහන් තබමි. මෙම ගීතය මහින්ද චන්ද්‍රසේකරයන් විසින් රචනා කරන ලදුව රෝහණ වීරසිංහයන්ගේ තනු නිර්මාණයෙන් සුනිල් එදිරිසිංහයන් විසින් ගායනය කලා වූ සෙඳුරුතම අරුත් පූර්ණ ගීතයකි. මෙහිදී මහින්ද චන්ද්‍රසේකරයන් ගීතය තුල වඩා පුළුල් වූ සමාජ කථිකාවක් අතිශය සියුම් ලෙසින් ස්පර්ශ කරන බව මගේ අදහසයි. පැන මඩ කඩිති වැව් තාවුලු වැහි කාලේ පෙන්නා මඟ නොමඟ නොවැටී යන තාලේ සිප් කිරි පෙවු මූසිලයන් උඩුමාලේ අපෙ ගුරුතුමා යයි තාමත් ඉස්කෝලේ ගීතයේ ආරම්භය ලෙසින් දිග හැරෙන මේ කොටස ගුරුවරයා මුහුන දෙන්නා වූ දුශ්කරතාවයන් ලෙස සරල ලෙසින් හැඟුනද ඉන් එහා ද්වනිතාර්ථයක් ඇති බවක් මා හට හැඟෙයි. වැවක් පොශනය ලබන්නේ වැසි සමයකය. නමුත් වැසි සමය සමඟින් වැවු තාවුල්ල මඩ ගොහොරින් බරිත වීම සාමාන්‍ය සංසිද්ධියකි. මේ මඩ ගොහොරු මග හරිමින් වැවු තාවුල්ලේ ඔබ මොබ සැරීම ගැමියන්ට වූ අරුමයක් නොවෙයි. ඉතින් මේ තුල ගීතයේ වන ආරෝපනය මේසේ නිරාකරණය කල හැක. "වැසි සමයේ පෝශනය ලබන වැව වන්ව...

අජානීය ස්කූටර් තුරඟා පිට වඩිනා.

ප්‍රේම ගීත විරහ ගීත ආදී වශයෙන් කොතෙකුත් නම් ගීත මේ වන විට අප අසා ඇතිද? රසවිඳ ඇතිද? කෙසේ වෙතත් මිනිසෙකුගේ සංවේදී චිත්ත ස්භාවයක් සෘජුවම ස්පර්ශ කල හැකි සාර්ථකම මාධ්‍ය ලෙස මා දකින්නේ ගීතය නම් වූ සියුම් මියුරු පහසයි. තවද ගීතයක රස වින්දනය උපරීම කිරීම සඳහා ගායකයාගේ දායකත්වය හා සංගීතයේ රසමුසුව පමනක් ප්‍රමානවත් වනවා යැයි මා සිතන්නේ නැත. ඇතැම් විට ගීතයේ පද වැලට උරුමකම් කියන කථා මූලය දන්නේ නම් එය තවත් රසය උපරිම කරනු ඇත. එලෙසින්ම පද වැල තුල යෙදෙන උපමා, උපමේය, ව්‍යංගය තුල ගීතයේ රසය ඔප් නැන්වීමට දක්වන්නේ නොමද සහයකි. එක්තරා ගමක පාසල් වියේ පසුවන නව යොවුන් වියේ සිසුවෙක් හා සුසුවියක් වෙයි. ඔවුන් අතර පාසල තුලදීම යම් පෙම් සබඳතාවක් ගොඩ නැඟෙයි. පෙම්වතා ගැන කියන්නේ නම් ඔහු ප්‍රසන්න පෙනුමැති නමුත් යම් යම් අග හිඟ කම් වලින් පෙලෙන පවුලක අයෙකි. පෙම්වතිය සාමාන්‍ය පවුලක ඉගෙනීමෙහි දක්ශ රූමත් තරුණියකි. කෙසේ නමුත් ඔවුන්ගේ මේ ප්‍රේම වෟතාන්තයේ පෙම්වතිය සරසවි වරම් ලබා ගනී. තරුණ පෙම්වතා ඔහුගේ අග හිඟ කම් මැද පාසල් දිවිය හමාර කරයි. ඔහු රැකියාවක් සොයා යයි. ඔහුට ලැබෙන්නේ මාර්ග සංවර්ධන කොන්ත්‍රාත් සමාගමක කම්කරු වෘර්...

සතර වරම් දෙවු මහ රජ

සතර වරම් දෙව් මහරජ සතර අතින් ඇවිදින්...... අමරදේව ශූරීන් විසින් ගායනා කරන්නා වූ රත්න ශ්‍රී විජේසිංහයන් විසින් රචිත තවත් එක් ආකර්ශණීය ගීතයකි. එහි තනු නිර්මාණයද අමරදේව ශූරීන් අතින් වීම තවත් සුවිශේශී කාරණයකි. කෙසේ වෙතත් වත්මන් ශ්‍රී ලාංකීය සමාජ පසුබිම සමඟ ගත් කල ගීත‍යේ අරුත මා තුල ඇති කරන්නේ නම් යම් ඝට්ටනයකි. ඒ කෙසේ වෙතත් මේ ගීතයේ හරය සෘජුවම ස්පර්ශ කරමින් පුබුදුවා ලන්නේ දේශානුරාගය හා මුසු වූ ආශිර්වාදාත්මක භාවයන් ය. එලෙසින්ම එය රජ රට ගොවි ගම්මානයක ගොවි පවුලක උපත ලබන්නා වූ බිලිඳෙකු වෙනුවෙන් යැයි උපකල්පනයක් මා තුල වෙයි. සතර වරම් දෙව් මහරජ සතර අතින් ඇවිදින් පිරිත් පැන් ඉසිති පුතුනේ පුවක් මල් කිනිත්තෙන්... සතර වරම් දෙවියන්, සෞභාග්‍ය, සශ්‍රීකත්වය වෙනුවෙන් නිමැවුනු බල සම්පන්න සීවලී යන්ත්‍රයේ පවා සිවුකොන රැකවල් ලා සිටින ධ්‍රතරාෂ්ඨ, විරූඩ, විරූපාක්ෂ හා වෛශ්‍රවන නම් සදෙවු ලොව අධිපති දෙවිවරුන් සිවු දෙනා ඔබේ මතකයට එනු ඇතැයි සිතමි. එමෙන්ම සිංහල සංස්කෘතිය තුල පිරිත් පැන් කලස හා පුවක් මල් කිණිත්ත සමඟ ඇති ආශිර්වාදාත්මක සබැඳියාව නැවත කිව යුතු නොවේ. ඉතින් මේ සදෙවු ලොව අධිපති දෙවි වරුන් පිරිත්...